Lesson 20 สำนวนแบบกันเอง

posted on 19 Jul 2008 21:11 by winkung in Lesson

 Lesson 20

ตั้งแต่บทนี้เป็นต้นไป ... ความยากจะเริ่มเพิ่มมากขึ้น เพราะหลังจากนี้
จะเกิดการ "ยำ" กริยาหลายรูปเข้าด้วยกัน ได้ไม่ได้ใช้เฉพาะกริยารูป ます อย่างเดียวแล้ว
อาจจะยากสำหรับผู้ที่พึ่งเริ่ม แต่ขอให้สู้ เพราะถ้าผ่านจุดนั้นไปแล้ว .. รับประกันว่า สนุกสุดๆครับ
งั้นอย่ารอช้า ... ไปดูกันเลยดีกว่าครับ


Grammar

1. สำนวนแบบสุภาพ และสำนวนแบบกันเอง (ธรรมดา)
2. การเลือกใช้สำนวนแบบสุภาพ กับสำนวนแบบกันเอง
3. การสนทนาโดยใช้สำนวนแบบกันเอง

How to use

ตั้งแต่บทที่ 1 ถึงบทที่ 19 จะพบว่ากริยาที่ใช้จะเป็นรูป ます ทั้งหมด
และเวลาจบประโยคมักจะลงท้ายด้วย
です
ทั้ง
ます และ です เมื่อใช้ในประโยค...ประโยคนั้นจะเป็นประโยค สุภาพ

ภาษาญี่ปุ่น.. ประโยคสนทนาหลักๆแบ่งเป็นสองแบบคือ สำนวนสุภาพ กับ สำนวนกันเอง

ในบทนี้จะเริ่มใช้
สำนวนกันเอง ซึ่งค่อนข้างยากพอสมควรเพราะต้องผันกริยามากมาย
แต่ตัวผมเองคิดว่า สนุกดี

แล้วเมื่อไหร่จะใช้สำนวนไหนล่ะ ?

โดยปกติแล้ว ใช้สำนวนสุภาพ
ます です จะเป็นการปลอดภัยต่อชีวิตมากที่สุด
เพราะเป็นสำนวนสุภาพ ใช้ได้กับคนทุกเพศ ทุกวัย ตั้งกะเด็กไปจนถึงประธานบริษัทร้อนล้าน
สำหรับสำนวนธรรมดานั้น มักจะใช้กับเพื่อนที่สนิทรุ่นราวคราวเดียวกัน หรือคนในครอบครัว
และก็สำนวนธรรมดานั้น มักพบบ่อยในการ์ตูนด้วย
โดราเอมอนกับโนบิตะ ก็ใช้สำนวนแบบกันเองในการคุยกัน ... แต่ผมก็ยังฟังไม่ค่อยจะทันอยู่ดี เฮ้อออ

ใช้ยังไงล่ะ ?

สำนวนธรรมดานั้น
จะยำรูปกริยาทั้งหมดที่เคยเรียนมาเข้าด้วยกันหมด
เอ่อ... อธิบายยากครับ เอาเป็นว่าไปดูจากตารางจะง่ายกว่า ... มั้ง
?

ปล. ภาษาญี่ปุ่นมันจะยากก็ตรงนี้แหละ ...

丁寧形 รูปสุภาพ

普通形 รูปธรรมดา

いきます

いきません

いきました

いきませんでした

 

あります

ありません

ありました

ありませんでした

 

いく

いかない

いった

いかなかった

 

ある

ない*

あった

なかった*

 

おいしいです

おいしくないです